Masker

Wat je ziet is een masker
Al jaren één met het masker
Een innige haat-liefde verhouding
Een masker die loodzwaar weegt
Maar essentieel om door te kunnen.

Het masker begint langzaam af te brokkelen
Stukje voor stukje, beetje bij beetje
En dan mijn ware gevoel
Pijn voert de boventoon
Het leven voelt als de hoogste berg beklimmen, in noodweer.

Woede, verdriet, teleurstelling en wanhoop
De emoties lopen vloeiend in elkaar over
De dag voelt als nacht
Elke nacht is een lange, eenzame nacht.

Is dit het keerpunt?
Vechtlust borrelt langzaam omhoog
Doorgaan en niet opgeven
Het leven niet langer als te lang voelen

Ik mag er zijn
Ik word gezien
Ik word gehoord
Ik doe ertoe!


xxx Krullenkoppie